Cenzura kontrolowała oficjalne media, ale nie zdołała całkowicie odciąć Polaków od informacji spoza systemu — ten dział opisuje kanały, które wypełniały tę lukę.
Drugi obieg wydawniczy
Sieć nielegalnych publikacji — od pojedynczych ulotek po regularnie wydawane czasopisma — funkcjonowała w Polsce od połowy lat 70. i rozkwitła po wprowadzeniu stanu wojennego. Pełny opis techniki druku, najważniejszych tytułów i skali zjawiska znajdziesz w tekście o drugim obiegu wydawniczym.
Radio zza granicy
Obok krajowej prasy podziemnej istotną rolę informacyjną pełniły zachodnie rozgłośnie radiowe nadające audycje po polsku — przede wszystkim Radio Wolna Europa. O historii tej rozgłośni, jej roli w informowaniu Polaków i próbach zagłuszania sygnału przez władze PRL piszemy w osobnym tekście.
Dlaczego to było ważne
Oba kanały — prasa drugiego obiegu i radio z zagranicy — działały niezależnie od siebie, ale pełniły podobną funkcję: dawały dostęp do informacji, których nie publikowały media kontrolowane przez państwo. Dla wielu rodzin w okresie stanu wojennego i kolejnych lat podziemnej działalności Solidarności był to jedyny sposób na dowiedzenie się, co naprawdę dzieje się w kraju.
Więcej o kontekście politycznym, w którym te kanały działały, znajdziesz w dziale lata 80..